آیا هنگام کار یک کامیون توزیع کننده آسفالت، آسفالت پاشیده می شود؟

یککامیون توزیع آسفالتهنگامی که تجهیزات آن به درستی کار می کنند، عملکردها از استانداردها پیروی می کنند و شرایط کاری مناسب است، هرگز پاشش آسفالت را تجربه نمی کند. اصل کار اصلی آن این است که یک پمپ فشار بالا، آسفالت مایع را به نازل هایی که به طور مساوی چیده شده اند می رساند. آسفالت مایع تحت فشار اتمیزه می شود و به ذرات آسفالت ریز و یکنواخت تبدیل می شود که به صورت صاف روی سطوح جاده می پاشند. کل فرآیند پاشش با نقاط فرود کاملاً مشخص و بدون پاشیدن یا چکه کردن به آرامی انجام می شود. این به عنوان مزیت اصلی ساخت و ساز استاندارد شده با کامیون های توزیع کننده آسفالت عمل می کند.
پاشش آسفالت به عنوان یک ناهنجاری عملیاتی به حساب می آید. همه حوادث پاشش ناشی از نقص تجهیزات، خطاهای اپراتور یا شرایط کاری نامناسب است. اول، خرابی تجهیزات: نازل ها اجزای اصلی پاشش هستند. عملکرد طولانی مدت به راحتی باعث انسداد ناشی از بقایای آسفالت، سایش و تغییر شکل نازل، یا پیری و حلقه های لاستیکی ضعیف می شود. این خرابی ها اتمیزاسیون را برای نازل های جزئی غیرفعال می کند. آسفالت پرفشار نمی تواند غبار ریز تشکیل دهد و مستقیماً به صورت ستون های مایع غلیظ یا قطرات به بیرون پرتاب می شود و در برخورد با سطوح جاده به اطراف پاشیده می شود. در همین حال، فشار ناپایدار خط لوله یا شیرهای تنظیم فشار معیوب باعث افزایش فشار فوری می شود که از آستانه اتمیزه شدن فراتر می رود و باعث پاشش آسفالت در مقیاس بزرگ می شود.
دوم، رفتار غیر استاندارد اپراتور علت اصلی پاشیدن آب است. سرعت خودرو باید دقیقاً با فشار توزیع و میزان کاربرد در طول ساخت مطابقت داشته باشد. سرعت زیاد یا کم، تغییرات مکرر سرعت، ترمز ناگهانی یا شتاب شدید تعادل اتمیزه شدن را شکسته، مسیرهای پاشش آسفالت را به هم می زند و منجر به پاشیدن و تجمع مواد می شود. علاوه بر این، عدم اتخاذ حالت‌های شروع-توقف آهسته در شروع و تکمیل کار، تغییرات فشار ناگهانی را در ابتدا و انتهای بخش‌های کاری ایجاد می‌کند و باعث ایجاد پاشش می‌شود. هنگامی که از تفنگ های اسپری دستی به صورت دستی استفاده می شود، ارتفاع بیش از حد دهانه بالای سطح جاده یا زاویه تفنگ کج نیز باعث پاشش آسفالت می شود.
سوم، شرایط نامناسب سایت ممکن است باعث پاشش شود. مقادیر زیاد شن، خاک شناور، چاله ها یا برجستگی های روی سطح جاده، صافی سطح را خراب می کند. ذرات آسفالت اتمیزه شده پس از برخورد به آوارهای بیرون زده به عقب برگشته و پاشیده شدن تولید می کنند. علاوه بر این، هنگامی که آسفالت در دمای بالا با رطوبت روی سطوح مرطوب یا پوشیده از آب برخورد می کند، پاشیدن خفیف رخ می دهد. این نه تنها مواد آسفالت را هدر می دهد، بلکه استحکام پیوند بین آسفالت و پایه های جاده را نیز ضعیف می کند.
پاشش آسفالت خطرات ساختمانی متعددی را به همراه دارد. این مواد آسفالت را هدر می دهد و هزینه های ساخت و ساز را افزایش می دهد و ضخامت توزیع ناهموار و تجمع آسفالت محلی را در سطوح جاده ایجاد می کند. ممکن است نقایص بعدی جاده مانند برآمدگی، پوسته شدن و نشت آب ظاهر شود. آسفالت پاشیده شده حاشیه ها، حفاظ ها، پوشش گیاهی اطراف و تجهیزات ساختمانی را آلوده می کند. در ساخت و ساز روزانه، پیش بازرسی و رفع گرفتگی نازل ها، کالیبره کردن فشار تجهیزات، حفظ سرعت ثابت رانندگی در حین کار، پاکسازی آوارهای سطح جاده و اجرای عملیات استاندارد شروع و توقف می تواند به طور کامل پاشش آسفالت را از بین ببرد و کیفیت ساخت را تضمین کند.